تبليغاتX
دعا
مرکز تخصصی دعا و زیارت و پاسخگویی به سوالات و شبهات
دعا

يكى از علماى اهل تسنّن كه از فارغ التحصيلان دانشگاه «الازهر» مصر است به نام «شيخ محمد مرعى انطاكى» از اهالى سوريه ، بر اثر تحقيقات دامنه دار به مذهب تشيّع گراييد، و در كتابى به نام «لماذا اخترت مذهب الشّيعه» علل گرايش خود را با ذكر مدارك متقن ذكر نموده است ، در اينجا به يكى از مناظرات او با دانشمندان اهل تسنّن پيرامون سجده بر مهرى كه از تربت حسينى است . توجّه كنيد:

محمد مرعى در خانه اش بود، چند نفر از دانشمندان اهل تسنّن كه بعضى از آنها از دوستان سابق او در دانشگاه الازهر بودند، به ديدار او آمدند و در آن ديدار، بحث و گفتگوى زير رخ داد:

دانشمندان : شيعيان بر تربت حسينى سجده مى كنند، آنها به همين علّت كه بر مهر تربت حسينى سجده مى كنند، مشرك هستند.

محمد مرعى : سجده بر تربت ، شرك نيست ؛ زيرا شيعيان بر تربت براى خدا، سجده مى كنند، نه اينكه براى تربت سجده كنند، اگر به پندار شما به فرض محال ، در درون تربت چيزى وجود دارد، و شيعيان به خاطر آن چيز، آن را سجده كنند، نه اينكه بر آن سجده نمايند، البته چنين فرضى ، شرك است ، ولى شيعيان براى معبود خود كه خدا باشد سجده مى كنند، نهايت اينكه هنگام سجده براى خدا، پيشانى را بر تربت مى گذارند.

+ متن کامل مطلب در ادامه...

بر طریق اهل بیت | 23:11 - دوشنبه بیست و هشتم دی 1388


 
توبه چیست ؟
توبه در لغت به معنای رجوع و بازگشت است .
توبه در اصطلاح دینی باز گشت واقعی عبد گنه کار از مسیر اشتباه به سوی خداوند است ، به گونه ای که با این برگشت تمام چیزهایی که به او منسوب است ، تغییر اساسی خواهد کرد ، فکر و اخلاق و رفتار و اموال و دوستان او و........

حقیقت توبه :
عبارتند از بریدن نفس از تعلق به ماده و نفی علاقه و گرایش به عالم اجسام ، به طوری که این عمل برایش ملکه گردد ، و به سرای تطهیر و همراهی با قدسیان وصول یابد . و بدین ورطه حجاب و بعد ، به سبب التفات به معقولات و تعلق به مجردات ، به کنار رود ، چه دوری از یکی از این دو روی ، موجب نزدیکی به روی دیگر است ، و از این رو ، حضرت رسول الله صلی الله علیه و آله فرمودند :
الدنیا و الآخرة ککفتی میزان ایهما رجحت ، نقصت الاخری .
یعنی دنیا و آخرت مانند دو کفه ترازویند که هرکدام سنگینی یابد ، دیگری سبک شود .
یا به قول حکما : دنیا و آخرت به مانند دو هوویند که انس گرفتن با هرکدام موجب بیزاری دیگری و از دیگریست .
جان کلام در حقیقت توبه عبارتند از ترجیح واقعی آخرت بر دنیاست .

+ متن کامل مطلب در ادامه...

بر طریق اهل بیت | 14:5 - جمعه بیست و پنجم دی 1388


مستنداتی از اهل سنت دال بر مجوز زیارت، بوسیدن، توسل به قبور، بیعت با چوب‌دستی ... حتی نوشیدن آب غسل میت (؟!) ایفاد می‌گردد.

-بلال ، موذن پيامبر، رسول خدا را در خواب ديد كه به او مى فرمايد: اى بلال ، اين چه جفايى است ؟آيا وقت آن نشده كه به زيارت من آيى؟ بلال بيدار شد و ندوهگين و ترسان گشت . بر مركب خود سوارشده به زيارت قبر پيامبر در مدينه آمد و شروع كرد به گريستن و صورت بر قبر پيامبر ماليدن. چون حسن و حسين عليهم‌السلام آمدند، آن دو را درآغوش كشيد و بوسيد.

تاريخ طبرى، ج 1 ص 161 و 169 - معجم البلدان، ج 3 ص 208 - تاريخ ابن كثير،ج 1 ص 174 و 197

مستدرك حاكم، ج 4 ص 515 - وفاء الوفاء، ج 2 ص 410

-مروان روزى مردى را ديد كه صورت و پيشانى بر قبر پيامبر نهاده است . گردن او را گرفت و گفت : مى دانى چه مى كنى ؟وقتى سربلند كرد، ديد ابوايوب انصارى است . ابوايوب گفت : آرى ! من سراغ سنگ نيامده ام ، سراغ رسول الله آمده ام . از آن حضرت شنيدم كه مى فرمود: بر دين گريه نكنيد وقتى كه شايستگان عهده دار آن شوند، بلكه زمانى بر دين گريه كنيد كه نااهلان عهده دار و والى آن گردند!

مستدرك حاكم، ج 4 ص 515 - وفاء الوفاء، ج 2 ص 410

الفقه على المذاهب الاربعه، ج 1 ص 421

المنهاج، محيى الدين نورى شافعى ، ج 1 ص 357 چاپ شده در حاشيه شرح مغنى.

تاريخ طبری، ج 1 ص 80 – العرائس ثعلبى ، ص 29.

حاشيه ابى الاخلاص حنفى ، ج 1 ص 168 در حاشيه دررالحكام.

تاريخ طبرى، ج 1 ص 161 و 169 - معجم البلدان، ج 3 ص 208 - تاريخ ابن كثير، ج 1 ص 174 و 197.

+ متن کامل مطلب در ادامه...

بر طریق اهل بیت | 0:36 - سه شنبه بیست و دوم دی 1388


شعري از واشقاني فراهاني درباره امام سجاد (ع)

خبرگزاري فارس: حسن واشقاني فراهاني متخلص به «سائل» از شاعران دل‌سوخته اهل‌بيت (ع) غزلي با عنوان «هستي عشق» به مناسبت شهادت امام سجاد (ع) سروده است.


اگر نبود كه تو مانده‌اي از آن گل‌ها
اگر نبود كه دارند ريشه سنبل‌ها
تمام هستي عشق از كف بشر مي‌رفت
به زير سلسله‌ها، تازيانه‌ها، غُل‌ها
تو از كدام تباري كه هر چه آينه است
ترانه‌خوان تو گشته است مثل بلبل‌ها
نديده ديده كه خورشيد را به بند كشند
اَلا كه بر تو بود ديده‌ها، توسل‌ها
فداي جان تو جان جهانيان كه ز توست
لطيف و ناب‌ترين نغمه‌ها، تغزل‌ها
تويي كه از تو مكرّر رسد به دشمن و دوست
هزار گونه ز جان و ز دل، تفضّل‌ها
تويي مسبّب اين اوج عزّ و بيداري
به روز واقعه كردي ز بس تأمل‌ها
كلام داغ تو در شام و كوفه آتش زد
به جان زخمي آن كاغذين تجمل‌ها
صحيفه‌ات شده آيينه صحيفه حق
همان صحيفه كه شد منشاء تحوّل‌ها
صحيفه درك نشد در ميان ما «سائل»
خدا كند كه ببخشند اين تعلّل‌ها

بر طریق اهل بیت | 14:27 - یکشنبه بیستم دی 1388


 

 برنامه گفتگوی دینی در موضوع دعا و زیارت

  همراه با برنامه دعا خوانی

شب های چهار شنبه و جمعه ساعت ۲۲ الی ۲۳

مسنجر الفور آی اتاق دعا و نیایش

بر طریق اهل بیت | 0:43 - دوشنبه چهاردهم دی 1388


به قلم آيت‌الله  سيدعزالدين زنجانی

كتاب «شرح زيارت عاشورا» منتشر شد

گروه انديشه: كتاب «شرح زيارت عاشورا» به قلم آيت‌الله سيدعزالدين زنجانی و به همت انتشارات عروج انديشه منتشر شد.

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا)، اين كتاب به شرح زيارت عاشورا پرداخته است و در بخش اول كتاب در مورد فلسفه زيارت سخن آمده است و آن را ارتباط روحی و معنوی بزرگ و متعالی معرفی كرده است و در همين بخش آورده است: ارزش و جايگاه «فرهنگ زيارت» بر يك پيش‌فرض اساسی استوار است، و آن «باورمندی به بقای روح انسان پس از روی‌دادن مرگ» است و اين پيش فرض نه تنها در مكتب اسلام ، كه در همه آيين‌های آسمانی، و حتی غير دينی نيز پذيرفته است.

در بخش ديگری از كتاب به بررسی اهميت و فايده زيارت عاشورا، پرداخته است و در ادامه هماهنگی زيارت عاشورا با قرآن را مورد واكاوی قرار داده است و اينكه در زيارت عاشورا بر خاندان پيامبر (ص) درود فرستاده شود را يك شيوه قرآنی معرفی كرده است. لذا در پايان اين بخش آورده است: زيارت عاشورا علاوه بر طريق و سند روايی‌اش، از نظر محتوا نيز يك زيارت قرآنی است و از همان منبعی صدور يافته ، كه قرآن كريم از آن سوی نازل شد گرديده است.

در ادامه كتاب بخشی به عنوان «پايه‌گذاران ظلم بر حسين (ع)» اختصاص داده شده است و در ابتدای كتاب آمده است: برائت و تبری در اسلام، نهايت انقطاع ميان مؤمنان و كافران است و بر عكس ارتباط و پيوند دينی و ايمانی بين مؤمنان مهم‌ترين عاملی است كه آن‌ها را به يكديگر مربوط می‌كند و هر پيوندی را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد زيرا پيوند دينی و ايمانی به چنگ زدن به ريسمان الهی و جلوگيری از ايجاد تفرقه بر می‌گردد.

در بخش ديگری از كتاب به بررسی «مقام محمود» در زيارت عاشورا پرداخته است و می‌نويسد: مقام محمود، مقام صرف الحمد است كه ستايش هر ستايشگری را نسبت به كمالی صورت می‌گيرد در بر دارد. اين مقام طبق وعده الهی مخصوص پيامبران (ع) است كه به عنوان پاداش شب زنده‌داری، و مشغول نماز‌شب است كه بر پيامبر واجب بود. انسان‌های ديگر به اقتضای ظرفيت خود می‌توانند با تمسك به اين سيره پيامبر (ص) به اين مقام برسند، يا دست‌كم به آن نزديك شوند.

نويسنده اين كتاب در ادامه كتاب بخشی را به شرح «اللهم اجعل محيای محيا محمد و آل محمد و مماتی ممات محمد و آل محمد» پرداخته و عنوان «تقاضای وحدت و اتحاد با پيامبر (ص) و اهل بيت (ع)» را برای آن انتخاب كرده است و چنين نگاشته است «در اين قسمت زائر با تلقين معصوم قدم همت را فراتر نهاده، مقام درجه فنا را و اتحاد با زندگی و مرگ آن بزرگواران را از ديدگاه خدا درخواست می‌كند.

يادآوری می‌شود كه كتاب مذكور به بهای 25000 ريال و در 1500 نسخه برای نخستين بار به همت انتشارات عروج انديشه مشهد منتشر شده است.

بر طریق اهل بیت | 0:42 - یکشنبه سیزدهم دی 1388


از جمله دعاهاي شريفي كه شيعه اهتمام كامل به خواندن آن دارد و از دعاهايي است كه در ميان جوامع شيعي و ديني به خوبي جا افتاده و از پايگاه رفيع و موقعيّت والايي برخوردار است، دعاي ندبه مي‌باشد. جلسات قرائت اين دعاي شريف در هر جمعه به طور ثابت يا سيّار منعقد مي‌شود و اجتماعات سنگين و پرشوري به خاطر اين مراسم، تشكيل مي‌گردد و  بسياري از اوقات داراي معنويت و روحانيّت خاصّي است و اين معني را مي‌توان در چهرة جوانان و نوجواناني كه در اين محفل نور و صفا شركت كرده و مشغول خواندن آن دعاي شريفند، مشاهده كرد.

دعاي شريف ندبه مشتمل بر بخش مهم و عمده‌اي از اعتقادات حقّه مانند توحيد، نبوّت عامّه و خاصّه و فضايل بي‌شمار اهل بيت عصمت و طهارت«عليه‌السلام» و نيز جريان غيبت حضرت بقية الله مهدي موعود، ارواحنا  فداه است و حاوي اظهار غم، اندوه، آه و حسرت درغم جدايي آن سرور ابرار مي‌باشد.

مضامين عالي و دلنشين آن طوري است كه گاهي اشخاصي را تكان مي‌دهد و برنامة زندگي آنها را به كلّي متحوّل مي‌سازد، و از اعمال خلاف خود دست برداشته رو به خدا و امام زمان «عليه‌السلام» مي‌آورند.

+ متن کامل مطلب در ادامه...

بر طریق اهل بیت | 22:41 - شنبه دوازدهم دی 1388


  

قصه های دعا در اینجا

 

بر طریق اهل بیت | 22:1 - جمعه یازدهم دی 1388


پاسخگو : محمد عسگری

1 - دعا می بایست خلاف تکوین و تشریع الهی نباشد .
2 - دعا متمم و مکمل عمل و تلاش داعی باشد .

3 - جهت گیری در دعاها از معنویات به سوی مادیات و از آخرت به سوی دنیا باشد .
4 - ضرورت شناسی فردی و اجتماعی در دعاها لحاظ شده باشد .
5 - نیت عبادت و تقرب الهی در دعا اصل و طلب حاجات فرع و ضمیمه باشد .
6 - مصلحت دعا کردن بر عهده انسان و مصلحت اجابت و کیفیت و زمان آن در اختیار خداوند تبارک و تعالی است و چه بسا حکمت و مصلحت الهی اقتضا می کند تبدیل و تأخیری در اجابت دعای بندگان صورت بگیرد .
7 - اصل ثابت و ذاتی در دعا اجابت آن و رد و عدم اجابت آن عرضی و نتیجه عملکرد منفی بندگان نسبت به تکالیف شرعیه خود در رابطه با خدا و خلق خداست .

۸ - توسل به ذوات مقدسه اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام .

۹ - مراعات آداب دعا تا حد امکان .

۱۰ - انقطاع از غیر خدا و امید و اتصال به خداوند متعال . 

و من الله التوفیق

بر طریق اهل بیت | 16:11 - سه شنبه هشتم دی 1388


 و جعلنا و ایاکم من الطالبین بثاره مع ولیّه الإمام المهدی من آل محمّد.

این مقاله پیوندهای زیارت عاشورا و آموزه مهدویت بررسی می‌شود، لذا باید به سه مطلب کلیدی توجه شود:

الف) عاشورای حسینی؛

ب) زیارت عاشورا؛

ج) جایگاه آموزه مهدویت در متن زیارت عاشورا.

الف) ویژگی‌های ‌عاشورای حسینی نماد تمام‌عیار اسلام ناب محمدی
1. اوج خداخواهی و خداگرایی و خدامداری را در عاشورای حسینی می‌بینیم؛

2. عاشورای حسینی را سمبل اسلام ناب محمدی و در تقابل با جاهلیت اموی و اسلام تحریف‌شده می‌بینیم؛

3. نماد کامل عزت و ایثار و فداکاری برای رهایی از اسارت‌های مادی و دنیوی انسان‌.

4. بیان‌کننده ر روش صحیح تعامل با جاذبه‌های زندگی دنیوی هنگام تزاحم دین و دنیای انسان؛

5. عاشورای حسینی تابلوی زرّین جلوه‌های بسیار نغز مکارم اخلاق محمدی و تجلّی عینی معنویت و غلبه ارزش‌گرایی بر تمام جاذبه‌های مادی؛

+ متن کامل مطلب در ادامه...

بر طریق اهل بیت | 15:52 - سه شنبه هشتم دی 1388


دیروز شهر عزادار بود،اما داغش را تازه کردند...سینه می زد،اشکش را هم در آوردند...روضه خوان داشتیم ،دیگر چه نیازی به آتش زدن قرآن بود...آتش گرفتیم...پس آتش می گیرید!


حامیان موسوی دیروز در حالیکه همه ی مردم فریاد "مظلوم حسین" سر می دادند،مظلومیت امام حسین(علیه السلام)را دو چندان کردند...پرچم های مادرش را دریدند،مانند سگانی که هار شده اند پاچه ی خلق را گرفتند. پلیس فراریشان می داد به فرعی ها می رفتند تا پناه به خانه ی مردم گیرند،صاحبخانه ها راهشان ندادند،کتکشان زدند و شیشه هایشان را خرد کردند! تا دیروز می گفتند ما مردم هستیم،نه خس و خاشاک! آیا صاحبخانه ها مردم نبودند؟!! بالاخره یا شما مردم هستید یا آنانی که به طرفشان سنگ پرتاب می کردید. دیروز عملا اعلام کردید که از مردم جدا هستید،دقیقا مثل اول انقلاب که طاقت نیاوردند و بالاخره پنجه در صورت مردم کشیدند. تا دیروز اموال عمومی را تخریب می کردند می گفتند مال دولت است،ما هم مخالف دولت! خانه های مردم هم دولتی بود؟! سبزی که می پوشیدید نماد دین بود،قرآن دینی نبود که آتشش زدید؟خدا آتشتان بزند...کسی که قرآن را آتش زد در حلالزادگی اش باید شک کرد!

در این میان ممکن است عده ای بگویند ما "سبز هستیم اما اینهایی که دیروز آمدند که از ما نبودند!" در اینجا باید نکته ای را به آنها گفت...در اصول فقه گفته می شود که" تخصیص اکثر"،غلط است؛ یعنی مثلا نمی شود گفت "همه ی این صد نفر سبزند جز این هشتاد نفر" بلکه باید گفت "این صد نفر سبز نیستند به جز آن بیست نفر ". اما متاسفانه پس از انتخابات هر کاری که خواستند کردند آخرش هم گفتند نه اینها با ما نبودند...از فردای انتخابات بانک ها را تخریب کردند،سطل های زباله را آتش زدند و خلاصه شهر را به هم ریختند بعدش هم گفتند "اینها ما نیستیم....ولی ما بیشماریم!" عکس امام(ره) را پاره کردند ولی گفتند ما نبودیم،حالا قرآن را آتش زدند باز هم می گویند از ما نبودند! اگر اینها واقعا از شما نیستند پس دیگر کسی نمی ماند جر همان بیست نفر! راهتان را از آن هشتاد نفر جدا کنید...

 قبل از انتخابات حدیثی از امام علی(علیه السلام) درباره ی دجال از بحار الانوار نقل می شد که:"...غالب پیروان او در آن روز اولاد زنا هستند و چیز سبزی بر سر و دوش دارند ..."(بحار الانوار ج۱۳ ص۹۶۵) نمی خواهم این حدیث را با همه ی پیروان امروز موسوی تطبیق بدهم اما امروز از پیروان موسوی تنها عده ی قلیلی مانده اند که دیروز قرآن آتش زدند و پرچم های عزاداری را پاره کرده و به سوی عزاداران سنگ پرتاب کردند.در روایت گفته شده "غالب پیروان" نه همه،پس به کسی بر نخورد اما به کسانیکه این اعمال زشت را انجام داده اند بر بخورد،نوش جانشان!

منبع : بسیجیان گمنام

بر طریق اهل بیت | 15:48 - سه شنبه هشتم دی 1388