سيدحجت سجادیزاده
به گزارش خيمه، قبل از پرداختن به ادامه مباحث، بيان چند نکته ضروری است:
اول:
لازمه پرداختن به يک موضوع، بيان تمام ويژگیها و نقدها و پاسخهای مطرح
شده در رابطه با آن موضوع است که متأسفانه به خاطر برخی محدوديتها ناچار
شديم که آن را در چند قسمت ارائه کنيم که همين موضوع باعث برخی سوء
برداشتها نيز شد.
دوم: در مقام بحث علمی، صرف شبههافکن بودن يك
موضوع موجب نمیشود که ما از پرداختن به آن سرباز زنيم، چرا که عدم
پرداختن به شبهه برای جلوگيری از تشويش اذهان عمومی راه را برای مغرضانی
که در کمين افکار و عقاید جوانان و مردم هستند و به دنبال فرصتی جهت ترويج
و اشاعه اينگونه عقايد باز میکند.
شيخ راضی مبنای خود را در
بسياری از جهات بر پيشفرضهای سابق خود و عقايد شخصیاش بنا نهاده است.
چون شيخ راضی معتقد است که لعن جزو دين نيست و نباید لعن کرد و لعن چون از
مصاديق فحش و ناسزاست، بايد از آن اجتناب نمود، به خاطر همين باور درونی،
هر جا که مدرک و نسخه، خلاف مدعايش را اثبات کند، به راحتی آن را ناديده
میگيرد و خود را به تغافل میزند و هر جا که دليل و مدرک مؤيد اوست، آن
را با الفاظ مختلف و شيوهای گوناگون در ذهن مخاطبش جا میاندازد.
بر طریق اهل بیت | 13:50 - جمعه شانزدهم بهمن 1388
به گزارش خیمه، از دیدگاه اهل لغت، زیارت از ریشه «زَور» به معنای میل و عدول از چیزی است. دروغ را نیز زور گویند، چون از واقعیت دور شده است و شخص زائر از آن رو که از غیر شخص زیارتشونده روی گردانده، به او زائر گویند. (مقاییس اللغه/ج3/ص 36 ماده «زور»)
در المصباح المنیر آمده است: دیدار اولیای الهی را زیارت نامند، چون حقیقت این عمل، انحراف از عالم طبیعت با توجه به حفظ جسمانیت خویش است. (المصباح المنیر/ ماده «زور»)
جایگاه زیارت
یاد کرد انسانهای شایسته و فرهنگساز همانند مصلحان تاریخی و دینی، لازمه محبت و تمنای درونی انسان نسبت به کمالات و نیکیهاست که ریشه در سرشت آدمی دارد که صاحب کتاب «الکنزالمخفی» شش هدف برای زیارت بیان میکند.
این پاسداشت گاه در قالب یاد قلبی و یا لسانی تجلی میکند. گاه نیز در لباس حضور جسمی و روحی در محضر شخصیت حَیّ و زنده یا به ظاهر مرده نمود پیدا میکند.
بر طریق اهل بیت | 13:47 - جمعه شانزدهم بهمن 1388
بر طریق اهل بیت | 0:42 - یکشنبه سیزدهم دی 1388
زيارت ناحيه مقدسه، يكى از زيارات مشهور امام حسين(ع) است. اين زيارت در روز عاشورا و غير آن خوانده مى شود و به اصطلاح، از زيارات مطلقه است. اين زيارات، آموزه هايى از عشق، معرفت، سوز، حماسه و توسل زائر به شمار مى رود كه در عين مرثيه بودنش مسؤليت آفرين و حركت ساز است. اين زيارت، از امام زمان(ع) صادر شده است و صحنه كربلا و حادثه بزرگ عاشورا را به زيباترين وجه در مقابل چشمان اشكبار و قلب داغدار شخص زائر مجسم مى نمايد و او را در متن واقعه عاشورا قرار مى دهد. و آنگاه كه سراسر وجود انسان را سرشار از عشق و معرفت كرد، جانش را با تولّى و تبرى مأنوس مى سازد و سلام بر حسين و يارانش، و بيزارى از يزيد و يزيديان تاريخ را ورد قلب و زبانش مى نمايد.
اين زيارت با سلام بر پيامبران الهى و اولياى دين، ائمه اطهار(ع) آغاز مى شود سپس، با سلام بر امام حسين(ع) و ياران با وفايش ادامه مى يابد. پس از آن، به شرح كامل اوصاف و كردار امام حسين(ع) پيش از قيام، زمينه هاى قيام حضرت، شرح شهادت و مصايب آن حضرت، و عزادار شدن تمام عالم و موجودات زمينى و آسمانى مى پردازد. در پايان، با توسل به ساحت قدس ائمه اطهار و دعا در پيشگاه خداوند متعال، پايان مى پذيرد.
بر طریق اهل بیت | 11:25 - سه شنبه سیزدهم اسفند 1387
در بخشی از این مقدمه آمده است: «روشن است توحید خالص، مقرون به حبت خداوند و برائت از هر چیزی است که به عنوان باطل و دشمن حق شناخته می شود» و ضمن بیان آن که محبت خدا بدون بدون داشتن محبت انبیا و اولیای او و نیز تنفر و بیزاری از دشمنان آنان ممکن نیست، اضافه شده:
«در میان زیارت های ائمه طاهرین (ع) زیارت معروف عاشورا،علاوه بر آنکه به تصریح برخی از بزرگان مانند
بر طریق اهل بیت | 14:47 - سه شنبه بیست و دوم بهمن 1387


