همان گونه که می دانیم محور هر دین پرستش خداوند است هر چند پرستش از مسیرهای انحرافی و برای خدایان قلابی باشد . اگر نگرشی به تاریخ ملل داشته باشیم می بینیم که بشر به گونه های مختلف مشغول عبادت و پرستش بوده اند و عبادت و پرستشی که در این میان مشترک تمام این ملل و ادیان بوده است عبادت دعا بوده است . واین ریشه در سرشت و نهاد آدمی دارد . چنان که خداوند در قرآن کریم فطری بودن نیاز بشر به دعا را تأیید می فرماید :
« فاذا مسّ الانسان ضرّ دعانا » 1
هرگاه به انسان درد و رنج و ضرری برسد ما را می خواند ( از ما درخواست نجات می کند ) .
بر طریق اهل بیت | 22:28 - دوشنبه هفدهم آبان 1389
انبیا و اوصیا و اولیای الهی همه اهل دعا و تذلّل و اظهار نیاز به خدای متعال بودند و از این جهت در صدر دعا کنندگان و استفاده کنندگان از دعا قرار داشته اند :
چنانکه خدای متعال در فضیلت حضرت ابراهیم خلیل الرحمان علی نبینا و آله و علیه السلام می فرماید :
« انّ ابراهیم لاوّاه حلیم ». ( توبه آیه 114)
ابراهیم بسیار دعا کننده و حلیم و بردبار بودند .
بر طریق اهل بیت | 22:27 - دوشنبه هفدهم آبان 1389
محبوب ترین عمل است :
قال علی علیه السلام : احب الاعمال الی الله تعالی فی الارض الدعاء... .
(کافی ج2ص467ح8)
امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند : محبوب ترین کارها نزد خداوند در زمین ، دعا کردن است ....
قال رسول الله صلی الله علیه و آله : لیس شیئ احب الی الله من أن یسأل .
(کافی ج4صح421)
حضرت رسول اکرم فرمودند : هیچ چیز نزد خداوند محبوب تر از آن نیست که از او درخواست شود
بر طریق اهل بیت | 22:26 - دوشنبه هفدهم آبان 1389
از این جهت دعا قدرتیست رحمانی و سلاحیست روحانی « الدعاء سلاح المؤمن » « الدعاء سلاح الانبیاء »
از این رو بکار گیرندگان از چنین قدرتی ، معیّت و پیوستگی با قدرت مطلق و برتر عالم هستی پیدا می کنند و از هیچ قدرتی هراسی به دل راه نمی دهند و در مشکلات و ابتلائات مانند کوهی استوار و اقیانوسی ژرف و آرام بودند .
بر طریق اهل بیت | 22:25 - دوشنبه هفدهم آبان 1389
« وَقُل رَّبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍوَأَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلْطَانًانَّصِيرًا » .
( الاسراءآیه 80)
« بگو : ای پروردگار من ،مرا به راستی و نيکويی داخل کن و به راستی و نيکويی بيرون بر ، و مرا ازجانب خود پيروزی و ياری عطا کن ».
بر طریق اهل بیت | 22:24 - دوشنبه هفدهم آبان 1389
قال علی علیه السلام:
الدّعاء مفتاح الرحمة ، و مصباح الظلمة .( الدعوات ص 284ح5 ، تحف العقول ص86 و بحار الانوار ج93ص300)
امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند : دعا ، کلید رحمت و چراغ تاریکی است .
بر طریق اهل بیت | 22:20 - دوشنبه هفدهم آبان 1389
3- دعا عامل تقرّب به خداوند و سبب اعتنا و توجه حضرت حقّ است :
« قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُم» .(فرقان 77)
بگو: «پروردگارم براى شما ارجى قائل نيست اگر دعاى شما نباشد »
بر طریق اهل بیت | 22:18 - دوشنبه هفدهم آبان 1389
مرحوم کلینی در کتاب شریف کافی کتاب الدعاء روایاتی را در این خصوص آورده است :
1 - دعای رغبتی :
امام صادق سلام الله علیه می فرماید :
« الرعبة أن تستقبل ببطن کفّیک الی السّماء »
رغبت آن است که کف دو دست خود را به سوی آسمان بداری .
راوی میگوید که حضرت صادق سلام الله علیه :
« ذکر الرغبة و ابرز باطن راحتیه الی السّماء »
رغبت را ذکر کرد و درون دو کف خود را به سوی آسمان باز کرد ( یعنی رغبت چنین است ) .
و نیز حضرت فرمودند :
« الرّغبة تبسط یدیک و تظهر باطنهما »
رغبت آن است که هر دو دستت را بگشایی و درون آن ها را آشکار کنی .
2 - دعای رهبتی :
امام صادق سلام الله علیه می فرماید :
« و الرّهبة أن تجعل ظهر کفّیک الی السماء »
رهبت آن است که پشت دست هایت را به سوی آسمان بداری .
و در روایت دیگر حضرت می فرماید :
« والرّهبة أن تبسط یدیک و تظهر ظهرها »
و رهبت آن است که دو دستت را بگشایی و پشت آن دو را ظاهر سازی .
بر طریق اهل بیت | 17:54 - یکشنبه سی و یکم مرداد 1389
محمد عسگری
1- دعا عبادت ، آن هم عبادت خالص و ناب است :
« وَ قالَ رَبُّكُمُ ادْعُوني أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرينَ » (غافر60)
پروردگار شما گفته است: «مرا بخوانيد تا (دعاى) شما را بپذيرم ! كسانى كه از عبادت من تكبّر مىورزند به زودى با ذلّت وارد دوزخ مىشوند!
عن رسول الله صلی الله علیه و آله :
الدّعاء مخّ العبادة ، و لا یهلک مع الدّعاء احد .( الدعوات راوندی ص 18 ح 8 ، بحارالانوار ج93ص300ح37)
امّا طلسم و جادو عبادت نیست بلکه بسیاری از آنها ضد عبادت و سرمنشاء کفر و الحاد است .
2 – دعا تکلیف و امر الهیست .
« وَ قالَ رَبُّكُمُ ادْعُوني أَسْتَجِبْ لَكُمْ.. »( غافر 60)
پروردگار شما گفته است: «مرا بخوانيد تا (دعاى) شما را بپذيرم!
« ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدينَ » ( اعراف 50 )
پروردگار خود را (آشكارا) از روى تضرّع، و در پنهانى، بخوانيد! (و از تجاوز، دست برداريد كه) او متجاوزان را دوست نمىدارد!
قال رسول الله صلی الله علیه و آله :
افزعوا الی الله فی حوائجکم ، و الجؤوا الیه فی ملمّاتکم ، و تضرّعوا الیه و ادعوه ، فانّ الله الدّعاء مخّ العبادة .
( عدة الداعی ابن فهد الحلّی ص34 و بحار الانوار ج93ص302ح39 و اعلام الدین ص278 ) .
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند : در نیازهایتان ، دست به دامن خدا شوید و در گرفتاری هایتان به اوپناه ببرید
و در در گاهش زاری کنید و او را بخوانید ؛ زیرا دعا ، عبادت خالص ( مغز عبادت) است .
ولی طلسم امرهوای نفس و شیاطین است .
بر طریق اهل بیت | 22:31 - شنبه چهاردهم فروردین 1389
محمد حسین باقري - مرکز مطالعات و پژوهش های فرهنگی حوزه
آثار و فواید دعا عبادات باید با نیت تقرب به خدا به جا آورده شود و دعا كه از برترین عبادتهاست تنها با همین نیت باید انجام گیرد. همچون اولیای خاص الهی كه تسلیم محض اوامر او هستند و از آن جهت دعا میكنند كه اطاعت حق تعالی است و لذا دعایشان اجابت بشود یا نه، راضی هستند. هرچند آنان از دعا جز تقرب، چیزی نمی خواهند، اما خود دعا دارای آثار و فوایدی است كه هر دعاكنندهای از آن بهرهمند خواهد شد، البته در صورتی كه آداب و شرایط آن را رعایت كند.
در این مقاله با توجه به روایات به برخی از فواید دعا اشاره می كنیم:
1. كسب معرفت: از شرایط دعا، به دست آوردن معرفت لازم برای شناخت خود
و خداست. اینكه انسان بداند فقیر محض است و در همه چیز محتاج خداست و
خداوند بینیاز از دیگران و برآورنده نیاز دیگران است و بداند كه هیچ چیزی
بدون اراده خداوند واقع نمیشود و هرچه را او اراده كند بیدرنگ محقق
میشود. »انما امره اذا اراد شیئا ان یقول له كن فیكون« [1]
با این معرفت انسان با تمام وجود و با اخلاص دعا خواهد كرد و همین باعث
اجابت آن میشود. امام صادق ـ علیه السّلام ـ در بیان آیه «فلیستجیبوا لی
و لیؤمنوا بی» میفرمایند: » یعنی مردم بدانند كه خداوند قادر است هر آنچه
را بخواهند به آنان عطا كند.«[2] و وقتی از آن حضرت درباره علت عدم استجابت دعا پرسیدند، فرمود: » چون شما كسی را میخوانید كه او را نمیشناسید.«[3]
بر طریق اهل بیت | 17:2 - چهارشنبه چهارم فروردین 1389
محمد حسین باقري - مرکز مطالعات و پژوهش های فرهنگی حوزه
دعا رابطهی معنوی میان خالق و مخلوق و رشتهی پیوند میان عاشق و معشوق است. «دعا، یاد دوست در دل راندن و نام او بر زبان آوردن و كلید عطا و وسیلهی قرب الی الله و مخ عبادت و حیات روح است.»[1] دعا روی آوردن بندهی فقیر محتاج بر درگاه خداوند بینیاز و مشتاق است. چنان مشتاق بندگان خویش است كه فرمود: «اگر به درگاه من نیایید و از من چیزی درخواست نكنید به شما توجهی نمیكنم».[2] پس در این حال كه حقتعالی باب دعا و مناجات را به روی بندهی خود گشوده و به او اجازهی حضور در محضر خود داده، بنده نیز باید ادب مقام مقدس ربوبیت را نگه دارد و چنان رفتار كند كه سزاوار مقام حق تعالی است.
در این نوشتار با استفاده از قرآن كریم و احادیث معصومین، اشارهای
اجمالی به شرایط و آداب دعا شده است و از آنجایی كه شرط تحقق هرچیزی مهمتر
از آداب به جا آوردن آن است اول شرایط دعا را ذكر میكنیم سپس به بیان
آداب آن میپردازیم.
شرایط دعا
به نظر میرسد دعا تنها دو شرط دارد كه با فراهم آمدن آنها دعا محقق میشود.
اول: دعا حقیقی باشد؛ همیشه آنچه را انسان از خدا میخواهد، خیر و
خوبی است و هیچگاه شر و ضرر را طلب نمیكند. اگر انسان آنچه را میطلبد
در واقع به ضرر او باشد مثلاً گناه باشد یا سبب گناه شود، این یك درخواست
حقیقی نیست چرا كه اگر حقیقت امر را میدانست، هیچ گاه آن را درخواست
نمیكرد. حضرت علی ـ علیه السّلام ـ میفرمایند: «ای دعا كننده هیچ گاه
امر نشدنی و یا گناه درخواست مكن»[3]
چرا كه اینها خیر نیستند اما تو، آنها را خیر میپنداری؛ مثلاً تشنهای
برای رفع عطش ظرف مایعی را به خیال اینكه آب است طلب میكند و نمیداند آن
ظرف پر از زهر است در حالیكه اگر میدانست هیچ گاه آن را طلب نمیكرد، در
حقیقت او آب میخواهد نه زهر. قرآن كریم در رابطه با این درخواست غیر
حقیقی انسان میفرماید:
انسان همان گونه كه خیر را طلب میكند، همان طور شر را طلب میكند (اسراء / 11)
بر طریق اهل بیت | 16:58 - چهارشنبه چهارم فروردین 1389
مكانها و زمانهای دعا دعا در فرهنگ اسلامی از جایگاه بسیار والایی برخوردار است و از آن به عنوان سلاح مؤمن و یكی از بهترین راههای كمال و رسیدن به اهداف متعالی و ارتباط با خداوند متعال یاد شده است. در روایات معصومین و دستورات بزرگان، همواره توصیه به دعا كردن شده كه دعا در هر شرایط زمانی و مكانی و روحی افراد امكان پذیر و مؤثر است، امّا برخی از مكانها و زمانها با توجه به اهمیت آنها، جهت استجاب دعا تأثیر خاصی دارند و خداوند برخی از زمانها و مكانها را نسبت به دیگر مكانها و زمانها فضیلت و برتری داده است؛ مانند برتری شهر مكه نسبت به دیگر سرزمینها و فضیلت شب قدر نسبت به هزار ماه. خداوند این فضیلتها را برای آن قرار داده تا انسان بتواند با استفاده از آنها هرچه بهتر و بیشتر به خداوند تقرب جوید.
در این نوشتار، اول به مكانهای مقدسی كه دعا در آن اوقات سفارش شده است، اشاره میكنیم سپس به بیان زمانهای خاص دعا میپردازیم:
مكانهای دعا
1. مسجد: درباره فضیلت مسجد نسبت به سایر مكانها، امام صادق ـ علیه
السّلام ـ میفرمایند: » رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ از جبرئیل
پرسید چه مكانی نزد خدا محبوبتر است. جبرئیل فرمود مساجد، و محبوبترین
مردم اهل مسجد كسی است كه اول از همه داخل مسجد شود و آخر از همه خارج شود.[1]« دعا در مكان محبوب خدا به اجابت نزدیكتر است چنانكه « امام باقر وقتی حاجتی داشت به مسجد میرفت و دعا میكرد.[2]»
بر طریق اهل بیت | 16:51 - چهارشنبه چهارم فروردین 1389
محمد حسین باقري - مرکز مطالعات و پژوهش های فرهنگی حوزه
مقدمه: دعا چیست؟
ـ دعا كلیدی است كه با آن گنجینه بخشایش الهی را میتوان گشود.
ـ دعا وسیله قرب الی الله و مغز عبادت الهی است.
ـ دعا زنگ در رحمت رحیمیّه خداوند، و سبب ریزش بركات الهی است.
ـ دعا ره توشه سالكان طریق وصال، و شعار عاشقان قبله جمال دوست است.
ـ دعا سیر شهودی و كشف وجودی اهل كمال و بهترین رابطه انسان با خدای متعال است.
ـ دعا معراج عروج نفس ناطقه به اوج وحدت، و ولوج به ملكوت عزّت است.
ـ دعا یاد دوست در دل راندن و نام او به زبان آوردن و در خلوت با او جشن ساختن و در وحدت با او نجوی گفتن و شیرین زبانی كردن است.
ـ دل بیدعا بهاء ندارد، و دل بیبهاء، بهاء ندارد.[1]
پس با توجه به این ارزش و منزلت دعا است كه در متون دینی درباره آن
اصرار فراوان شد. خدای سبحان فرمود: «قل ما یعبؤبكم ربّی لولا دعاؤكم»؛[2]
یعنی بگو اگردعای شما نباشد، پروردگارم هیچ اعتنایی به شما نمیكند. و در
برخی روایات آمده: هر عمل عبادی اندازه و حدّی خاص دارد، مثلاً نماز در
شبانهروز پنج مرتبه تعیین شده، روزه یك ماه رمضان، و حج یك بار در عمر،
زكات نصاب خاصی دارد و مانند آن، امّا برای دعا حدّی معین نشده.[3]
بر طریق اهل بیت | 16:45 - چهارشنبه چهارم فروردین 1389
کنّا عند آبی عبدالله علیه السلام ، فقال رجل :
الّلهمّ انّی أسألک رزقاَ طیباَ ، قال فقال ابو عبدالله علیه السلام :
هیهات هیهات ! هذا قوت الأنبیاء ، و لکن سل ربّک رزقاَ لا یعذّبک علیه یوم القیامة ، هیهات ! انّ الله یقول :
« يا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّباتِ وَ اعْمَلُوا صالِحاً..» ( مؤمنون آیه 51 )1
امالی طوسی به نقل از علی بن معمر ، مردی ، از جعفی - : خدمت امام صادق علیه السلام بودیم که مردی گفت :
خدایا ! روزی پاک از تو درخواست می کنم .
امام علیه السلام فرمودند :
« هیهات ، هیهات ! این ، خوراک پیامبران است ؛ بلکه از پروردگارت روزی ای بخواه که در روز قیامت ، تو را به خاطر آن ، عذاب نکند .
هیهات ! خداوند می فرماید :
اى پيامبران! از غذاهاى پاكيزه بخوريد، و عمل صالح انجام دهيد،
دقت : این حدیث شریف توصیه به شخص خاصی بوده که امام علیه السلام جهت تربیتی را در آن مد نظر داشته اند که یکی از آن جهات می تواند حلال بودن رزق و شاکر بودن باشد و این منافاتی با در خواست رزق طیب و پاک ندارد چرا که در ادعیه نورانی آن حضرات این نوع دعا به وفور یافت می شود منتهی به نحو کامل تر و همراه با شکر آن .
پی نوشت :
1 - الامالی للطوسی : ص 678ح، بحارالانوار : ج93ص 326ح8 .
بر طریق اهل بیت | 23:53 - دوشنبه بیست و چهارم اسفند 1388
جُعِلْتُ فِدَاكَ ادْعُ اللَّهَ لِي أَنْ يُغْنِيَنِي عَنْ خَلْقِهِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَسَّمَ رِزْقَ مَنْ شَاءَ عَلَى يَدَيْ مَنْ شَاءَ وَ لَكِنْ سَلِ اللَّهَ أَنْ يُغْنِيَكَ عَنِ الْحَاجَةِ الَّتِي تَضْطَرُّكَ إِلَى لِئَامِ خَلْقِه .
( الكافي ج2 266 باب ..... ص : 266 )
شخصى خدمت امام صادق عليه السّلام آمد و عرض كرد:
اصلحك اللَّه من مردى هستم كه دوستى خود را تنها به شما متوجه ساخته و از ديگران بريدهام ، و اكنون احتياج سختى برايم پيش آمده كه بواسطه آن به فاميل و قومم نزديك شدم ( كه شايد گرفتاريم را برطرف كنند ) ولى جز دورى از آنها برايم نيفزود ( به من پاسخ ردّ دادند كه مجبور شدم از آنها كناره گيرم )
امام فرمود : آنچه خدا به تو داده (كه ولايت اهل بيت عليهم السلام باشد) از آنچه از تو گرفته (كه مال دنيا باشد) بهتر است،
عرض كرد:
قربانت گردم، از خدا بخواه كه مرا از خلقش بىنياز كند.
حضرت فرمود : خداوند ، روزی هر که را بخواهد ، به دست هرکس که بخواهد تقسیم می کند ؛ (پس مردم به يكديگر محتاجند) امّا از خداوند بخواه تو را از حاجتی که ناچار شوی به فرومایگان خلقش رو بیندازی ، بی نیازت گرداند .
بر طریق اهل بیت | 22:27 - یکشنبه بیست و سوم اسفند 1388
فَكَتَبَ إِلَيَّ لَا تَقُولَنَّ مُنْتَهَى عِلْمِهِ فَلَيْسَ لِعِلْمِهِ مُنْتَهًى وَ لَكِنْ قُلْ مُنْتَهَى رِضَاه.
الكافي ج1 107 باب صفات الذات ..... ص : 107
کاهلی نقل می کند : در نامه ای به محضرامام موسی بن جعفر سلام الله علیه درباره دعای « الحمدلله منتهی علمه ؛ ستایش ، خدا را تا نهایت علمش »پرسیدم .
( حضرت در جواب ) به من نوشت : « هر گز مگو : نهایت علمش ؛ زیرا علم او را نهایتی نیست ؛ بلکه بگو : " نهایت رضایتش " » .
بر طریق اهل بیت | 17:22 - یکشنبه بیست و سوم اسفند 1388
و قال [علی علیه السلام ] : لا يقولن احدکم : [ اللهم انی اعوذ بک من الفتنه ] لانّه ليس احد الا و هو مشتمل علی فتنه ، [1] و لکن من استعاذ فليستعذ من مضلات الفتن ، فان الله سبحانه يقول :
[ و اعلموا انما اموالکم و اولادکم فتنه] تغابن آیه 15
، و معنی ذلک انه يختبرهم بالاموال و الاولاد [3] ليتبين الساخط لرزقه ، و الراضی بقسمه ، و ان کان سبحانه اعلم بهم من انفسهم [4] ولکن لتظهر الافعال التی بها يستحق الثواب و العقاب : [5] لان بعضهم يحب الذکور و يکره الاناث ، و بعضهم يحب تثمير المال ، و يکره انثلام الحال [6]
قال الرضی : و هذا من غريب ما سمع منه فی التفسير .
( نهچ البلاغه حکمت 93 )
حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند :
هيچيک از شما نگويد خداوندا به تو پناه مي برم از امتحان شدن . زيرا هيچکس نيست مگر اينکه امتحان بدارد. ولی کسي که مي خواهد بخدا پناه ببرد از امتحانات گمراه کننده به خدا پناه برد .
زيرا خداوند سبحان مي گويد :
[بدانيد که اموال و اولاد شما مايه امتحان شما هستند و معنی اين سخن آنستکه خداوند مردم را به اموال و اولادشان آزمايش مي کند ] تا آن کس که از روزيش خشمگين است از آن کس که شاکر و راضی است شناخته شود هر چند خداوند سبحان از مردم به خودشان آگاهتر است . [4] ولی اين بخاطر آن است که افعالی که با آن استحقاق ثواب و عقاب پيدا مي کنند ظاهر گردد [5] زيرا بعضی از مردم [ مثلا] پسر را دوست دارند و از دختر متنفرند و بعضی افزايش مال را مي خواهند و از نقصان حال ناراحتند
. [6] شريف رضی مي گويد : و اين از تفاسير عميق و پيچيده ايست که از آن حضرت شنيده شده .
بر طریق اهل بیت | 15:22 - یکشنبه بیست و سوم اسفند 1388
عن مولانا الامام علی سلام الله علیه – فی الحکم المنسوبة الیه - :
سمع رجلاَ یدعو لصاحبه ، فقال : لا أراک الله مکروهاَ .
فقال علیه السلام : انّما دعوت له بالموت ؛ لانّ من عاش فی الدّنیا لابدّ أن یری المکروه .
( شرح نهج البلاغه : ج20 ص 289 ح 301 )
امیرالمؤمنین علی سلام الله علیه شنید که مردی برای دوستش دعا می کند و می گوید : الهی غم و گرفتاری نبینی !
امام علیه السلام فرمود :
« تو ، در واقع ، برای مرگش دعا کردی ؛ زیرا هر که در دنیا زندگی می کند ، ناچار ، غم و گرفتاری می بیند » .
بر طریق اهل بیت | 15:4 - یکشنبه بیست و سوم اسفند 1388
محمد عسگری
قاعده مهم در دعا و استجابت :
خداوند متعال در قرآن کریم وعده اجابت دعای دعا کنندگان را داده است .و قال ربکم ادعونی استجب لکم .
و مالک و پروردگار شما فرمود که مرا بخوانید ( دعا داشته باشید و اظهار نیاز کنید ) تا من هم جوابتان دهم .
اصل اولیه در دعا اجابت دعاست و این وعده حق الهیست ولی رد دعا و عدم اجابت آن مربوط به بنده هست . چون خداوند می فرماید :
انما یتقبل الله من المتقین – خداوند از تقوا پیشگان می پذیرد .
یعنی تحقق وعده الهی منوط به تحقق حقیقت دعا از ناحیه دعا کنندگان است و دعا کننده باید در اعمال خود فحص و جستجو نماید که چه مقدار مراعات تقوای الهی را نموده است . چنان که حضرت باری تعالی در قرآن می فرماید :
و من یتق الله یجعل له مخرجا و یرزقه من حیث لا یحتسب .
هر کس تقوا و پرهیزگاری پیشه می کند ( مراعات واجب و حرام الهی در حد علم و در حد قدرت ) خداوند برای او گشایش ایجاد می کند و رزق او را از جایی که گمان نمی کند میدهد .
برای درک بهتر از دعا دعا کننده می بایست آگاهی های مقدماتی از دعا داشته باشد مانند :
اولین آگاهی :
دعا کننده در دو مطلب تجدید نظر نماید :
1 – تجدید نظر در عملکرد خود نسبت به حق الله .
2 – تجدید نظر در عملکرد خود نسبت به حق مخلوق ( حق الناس و حق نفس و حتی حق حیوان ) .
کج فهمی در دعا :
بسیاری از موانع و مشکلات بشر ناشی از کج فهمی و ملاکات نادرست و اعمال نامناسب در زندگیست ، که با تجدید نظرو تغییر عملکرد در آنها بالتّبع مشکلات و گرفتاری های او نیز برطرف می شود . در حالیکه نادانسته می خواهد مشکلات خود را صرفاّ با دعا حل و فصل نماید ، و چون تغییری در نگرشها و اعمال خود ایجاد نمی کند از دعا هم نفع چندانی نمی برد و در نتیجه دچار کج فهمی در دعا شده ، نسبت به دعا دچار شک و بدبینی می شود و رویکرد منفی به آن پیدا می کند و همین عامل هست که اینان را از طلب کردن از خالق بی نیاز به مخلوق سراسر نیازمند می کشاند . مراجعه به رمّالان و جادوگران و دعانویسان را باید نتیجه این کج فهمی از دعا دانست .
بر طریق اهل بیت | 13:22 - چهارشنبه چهاردهم بهمن 1388
1 - دعا می بایست خلاف تکوین و تشریع الهی نباشد .
2 - دعا متمم و مکمل عمل و تلاش داعی باشد .
3 - جهت گیری در دعاها از معنویات به سوی مادیات و از آخرت به سوی دنیا باشد .
4 - ضرورت شناسی فردی و اجتماعی در دعاها لحاظ شده باشد .
5 - نیت عبادت و تقرب الهی در دعا اصل و طلب حاجات فرع و ضمیمه باشد .
6 - مصلحت دعا کردن بر عهده انسان و مصلحت اجابت و کیفیت و زمان آن در اختیار خداوند تبارک و تعالی است و چه بسا حکمت و مصلحت الهی اقتضا می کند تبدیل و تأخیری در اجابت دعای بندگان صورت بگیرد .
7 - اصل ثابت و ذاتی در دعا اجابت آن و رد و عدم اجابت آن عرضی و نتیجه عملکرد منفی بندگان نسبت به تکالیف شرعیه خود در رابطه با خدا و خلق خداست .
۸ - توسل به ذوات مقدسه اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام .
۹ - مراعات آداب دعا تا حد امکان .
۱۰ - انقطاع از غیر خدا و امید و اتصال به خداوند متعال .
بر طریق اهل بیت | 16:11 - سه شنبه هشتم دی 1388
محمد عسگری
۱-داشتن حساب پس انداز در صندوق ذخیره الهی (انجام واجبات و ترک محرمات در حد علم و قدرت).
2-خوش حسابی(بدهی خود را به خدا و خلق خدا پرداخت نمودن و یا تصمیم جدی بر ادای دیون داشتن).
3-معرفی ضامن معتبر در پیشگاه الهی(با توسل بر محمد و آل محمد سلام الله علیهم اجمعین و حداقل توسل: هدیه صلوات در ابتدا و انتها و بین دعاها) .
4-درخواست حاجات والحاح و اصرار بر آن .
5-ضرورت شناسی در دعاها(ضرورت فردی و خانوادگی و اجتماعی را در نظر گرفتن).
6-جهت گیری دعاها از آخرت به دنیا و از معنویات به مادیات باشد.
7-مراعات آداب دعا کردن.
8-مصلحت اجابت دعا و کیفیت و زمان و مکان آن را به خدا واگذار نمودن.
9-انقطاع از خلق و اتصال به خالق داشتن.
بر طریق اهل بیت | 15:42 - دوشنبه بیست و یکم بهمن 1387