كميل مى گويد: با
مولايم اميرالمؤ منين در مسجد بصره نشسته بودم و اصحابش با او بودند، به بعضى از
آنان گفت : معنى قول خداى عزّوجلّ (( فيها يفرق كل امر حكيم )) چيست ؟
امام فرمود: شب نيمه شعبان است ،
سوگند به كسى كه جان على در دست او است هيچ بنده
اى نيست مگر اين كه جميع خير و
شر براى او در اين شب تا همان شب آينده مقسوم است ، و هر
بنده اى كه اين شب را احياء كند
و دعاى خضر عليه السلام را بخواند دعاى او به اجابت
مى رسد، پس چون حضرت منصرف شد و
مراجعت فرمود، شب به خدمت او رفتم همينكه مرا
ديد پرسيد كه اى كميل چه مى
خواهى و چه چيز سبب آمدن تو شده است ؟ گفتم : يا اميرالمؤ
منين عليه السلام به طلب دعاى
خضر آمده ام . فرمود: بنشين اى كميل چون اين دعا را حفظ كردى در هر شب جمعه يا در هر
ماه يك بار و يا در سال يك بار و يا در عمر يك بار بخوان تا از بدى ها
بازداشته شوى و يارى شده و روزى داده شوى و هرگز از آمرزش محروم نمانى ، اى كميل طول صحبت تو
با ما موجب شد كه چنين نعمت و عطايى را به تو ببخشم .
چقدر كميل همّت و عزم داشت ،
چقدر عشق و شوق داشت ، چقدر تشنه و طالب بود كه تا چيزى
سراغ گرفت در راه تحصيل آن شد، و
شب به خدمت امام رسيد و دعاى خضر را از آن جناب
طلب كرد و از آن حسن طلبش و صفاى
سريره و هدف مقدسش چنين سفره پربركت دعاى
خضر عليه السلام را براى همه اهل
حال و دعا و مردم صاحب دل گسترده است و چنين اثر قيم و قويم را از خود به
يادگار گذاشته است و دعاى خضر را دعاى كميل كرده است ، آرى بايد گدايى كرد كه جواد
گدا مى خواهد.
و امام عليه السلام به كميل فرمود: طول صحبت تو با ما موجب احسان چنين عطايى شده است پس پيدا است كه كميل خيلى ملازم آن حضرت بود .
برگرفته از كتاب : داستانهاى عارفانه ، گردآورى از: عباس عزيزى
بر طریق اهل بیت | 11:58 - سه شنبه هجدهم اسفند 1388